Türkiye Üniversite Memnuniyet Araştırması raporu: Öğrenci de mutsuz akademisyen de

Türkiye Üniversite Memnuniyet Araştırması raporuna göre üniversiteler, öğrencilerin beklentilerini karşılamıyor. Raporda “Ne öğrenciler mutlu ne akademisyenler. Birbirlerine temas etmiyorlar. Takip edilecek hoca arayışı da parlak talebesini merak eden hoca da yok” tespiti yapıldı.

Türkiye’deki vakıf ve devlet üniversiteleri, öğrencilere ve beklentilerine ulaşamıyor. Üniversiteler, öğrenci isteklerini karşılayabilme ya da bu isteklere duyarlı olabilmede öğrenci algısı açısından oldukça kötü durumda. Türkiye Üniversite Memnuniyet Araştırması (TÜMA) 2018 yılı raporuna göre, devlet üniversiteleri arasında İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, vakıf üniversiteleri içinde ise Özyeğin Üniversitesi öğrencilerin en çok memnun oldukları kurumlar.

Prof. Dr. Engin Karadağ ve Prof. Dr. Cemil Yücel tarafından yapılan araştırmaya, 109 devlet ve 63 vakıf olmak üzere 172 üniversiteden, tüm sınıflar düzeyinde 26 bin 513 öğrenci katıldı. Araştırmada üniversiteler, öğrenme deneyimi, kampus ve kampus yaşamı, akademik destek, öğrenme imkânı, kişisel gelişim ve kariyer desteği, kurumun yönetiminden ve işleyişinden memnuniyet konuları olmak üzere 6 kategoride değerlendirildi.

Sıralamada üniversitelere A+, A, B, C, D ve FF gibi notlar verildi. En yüksek memnuniyet oranına sahip üniversiteler A+, en düşük olanlar ise FF aldı. Araştırma 172 üniversiteden 17’sinin ‘A+’, seviyesinde öğrencilerinin beklentilerini üst düzeyde karşılayabildiğini gösterdi. 22 üniversite ise beklentileri “A” seviyesinde karşılıyor. 33 devlet üniversitesi ve 14 vakıf üniversitesi ise “FF’’ seviyesinde bulunuyor.

Rapordan tespitler 

  • Türkiye’deki üniversiteler; öğrencilere ve beklentilerine ulaşamıyor.
  • Üniversiteler öğrenci taleplerini karşılayabilme ya da bu taleplere duyarlı olabilmede öğrenci algısı açısından oldukça kötü.
  • Üniversitelerde derslerde öğrenmenin gerçekleşip gerçekleşmediğine odaklanılmıyor.
  • Akademik kültürde derslerde konuları işleyip sınav yaparak öğrenmeyi denetleme tercih ediliyor, öğrenme süreci esnasında öğrencinin öğrendiğinden emin olmaya yönelik bir anlayış bulunmuyor.
  • Öğrencinin kariyerine, gelişimine, akademik ve sosyal sıkıntılarını gidermeye yönelik destek sistemleri ve kültürü bulunmuyor.
  • Üniversitelerin işleyişleri öğrenci odaklı değil.
  • Üniversite yönetimleri öğrenci dostu değil.
Leave a Reply